Najpierw ustalcie, kto właściwie tworzy grupę
Przy wspólnym prezencie łatwo skupić się na wyborze podarunku, a podpis zostawić na ostatnią chwilę. Warto odwrócić tę kolejność. Zanim zamówicie kartkę lub przygotujecie etykietę, ustalcie, czy prezent jest od wszystkich zaproszonych, od osób, które dołożyły się do zakupu, czy od konkretnego zespołu. To szczególnie ważne wtedy, gdy nie każdy uczestniczy w składce albo ktoś pomagał w organizacji, lecz nie chce być wymieniony jako darczyńca.
Nie zakładajcie też, że wszyscy życzą sobie podpisu z imienia i nazwiska. W grupie prywatnej zwykle wystarczą imiona, natomiast w pracy bardziej naturalna może być nazwa zespołu lub działu. Jeśli grono jest małe, zapytanie o preferowaną formę podpisu zajmie chwilę. Dzięki temu treść kartki będzie zgodna z intencją uczestników, zamiast sugerować udział osób, które nie potwierdziły go wprost.
Kartka powinna mówić więcej niż samo opakowanie
Najprostszy sposób na wskazanie darczyńców to kartka dołączona do prezentu. Na jej początku umieśćcie krótkie życzenia lub osobistą wiadomość, a pod nią czytelny podpis, na przykład „Od Ani, Bartka i Celiny” albo „Od zespołu obsługi klienta”. Gdy podpisów jest dużo, wspólne określenie grupy może być wygodniejsze niż długa lista drobnym drukiem. Jeśli jednak dla obdarowanej osoby ważne będzie rozpoznanie poszczególnych darczyńców, wybierzcie kartkę z miejscem na imiona.
Dobrze, by kartka była przymocowana tak, aby nie oddzieliła się od podarunku w drodze na spotkanie. Można wsunąć ją pod wstążkę, przywiązać zawieszkę lub umieścić w kopercie dołączonej do opakowania. Na zewnętrznej etykiecie wystarczy imię odbiorcy i krótki podpis grupy; pełniejsze życzenia mogą znaleźć się w środku. Zadbajcie o czytelność, zwłaszcza jeśli kilka osób podpisuje się odręcznie. Ładna forma nie powinna utrudniać odpowiedzi na proste pytanie: kto o mnie pamiętał?
Wybierzcie jedną osobę do wręczenia, ale nie jednego „autora” prezentu
Podczas spotkania grupowego dobrze wcześniej wskazać osobę, która poda prezent i zabierze głos. Nie musi to być organizator składki ani osoba, która kupiła podarunek. Lepiej wybrać kogoś, komu odpowiada publiczne wystąpienie i kto zna ustaloną formę podpisu. Pozostali mogą stanąć obok lub po prostu uczestniczyć w chwili wręczenia. Unikniecie w ten sposób sytuacji, w której kilka osób jednocześnie próbuje tłumaczyć, skąd wziął się prezent.
Wystarczy jedno naturalne zdanie: „To prezent od naszej grupy; życzymy Ci…”. Jeśli nie wszyscy członkowie większego grona są obecni, można dodać, że ich podpisy znajdują się na kartce. Osoba wręczająca nie powinna mówić wyłącznie w swoim imieniu, chyba że wyraźnie zaznaczy, iż reprezentuje innych. Nie trzeba też opowiadać, kto ile wpłacił, kto szukał pomysłu ani kto pakował pudełko. Ta chwila należy przede wszystkim do obdarowanej osoby, nie do rozliczeń organizacyjnych.
Dopasujcie sposób podpisania do relacji i okazji
Wśród przyjaciół sprawdzi się swobodna kartka z imionami i krótkim wspomnieniem, jeśli cała grupa czuje się z nim dobrze. Przy prezencie od rodziny warto doprecyzować, czy chodzi o wszystkich domowników, kuzynostwo, czy osoby obecne na uroczystości. W środowisku zawodowym bezpieczniej postawić na życzliwy, prosty przekaz i nazwę zespołu, zamiast żartu zrozumiałego tylko dla części współpracowników. W każdej z tych sytuacji podpis powinien odpowiadać rzeczywistemu gronu darczyńców.
Gdy prezent jest niespodzianką, można zachować w tajemnicy jego zawartość, ale nie trzeba ukrywać autorów życzeń. Jeśli ktoś nie może uczestniczyć we wręczeniu, może wcześniej podpisać kartkę albo przekazać krótką wiadomość do dołączenia. W przypadku prezentu wysyłanego bez osobistego spotkania podpis jest jeszcze ważniejszy: sam adres nadawcy na przesyłce może nie wyjaśniać, od kogo pochodzi upominek.
Przed wręczeniem zróbcie krótkie sprawdzenie
Tuż przed spotkaniem jedna osoba może sprawdzić trzy rzeczy: czy na kartce są właściwe podpisy, czy jest ona dołączona do odpowiedniego prezentu i czy osoba wręczająca wie, jak przedstawić grupę. Przy kilku paczkach warto opisać je dyskretnie, aby nie pomylić odbiorców. Jeżeli podpis ma brzmieć „od całej klasy” lub „od całego działu”, upewnijcie się wcześniej, że takie określenie nikogo nie wprowadza w błąd.
Nie potrzeba uroczystej przemowy ani skomplikowanego opakowania. Jasny podpis, kilka szczerych słów i spokojne przekazanie podarunku wystarczą, by obdarowana osoba mogła skupić się na geście. Wspólny prezent najlepiej spełnia swoją rolę wtedy, gdy widać w nim pamięć grupy, a nie wysiłek potrzebny do jej zorganizowania.
